Chéri

cheri-posterChéri, 2009 yapımı.

Colette’in aynı adlı romanından uyarlanmış filmde benim için bahsedilmeye değer tek şey Lea rolündeki Michelle Pfeiffer ve kostüm seçimidir. Colette enteresan bir kadındı. Zamanın kabul görmediği bir yaşam biçimini seçmiş ve eleştirilere kulak tıkamıştı. Hayat hikayesinin anlatıldığı bir kitapta da bütün detaylarıyla yer vermişti seçtiği enteresan yaşam biçimine. Korkusuz, özgürlükçü bir kadındı. O kadının kitabını dilimize Caniko ya da Cicim diye çevirmek bana korkunç gelmiştir hep. Bıraksalardı da Chéri kalsaydı keşke. Aynı kitabı, ki okuyalı yıllar olmuş, zihnim beni yanıltmıyordur umarım, sinemaya böyle bir dille uyarlamak tam anlamıyla ayıp olmuş.

Kitapta Chéri(Fred’in takma adı, Lea’nın hediyesi) ile Lea arasındaki ilişkinin mahiyeti önemli bir yer tutarken filmde senaryo uğruna kırpılıp biçilmiş. Lea’nın o çocuğa nasıl da tutkuyla bağlı olduğunu filmi izleyerek anlamak mümkün değil. “Bir hafta sürecek zannederlerken bir de baktılar ki 6 yıl geçmiş” cümlesiyle kitabın yarısını silip atmış bir filmden bahsediyoruz. Korkunçtu! Ya sonuna ne demeli?.. Elde var sıfır. O kitaptan çıkan bu mudur? Buna senaryo mu diyorlar gerçekten? Tuhaf!

Neyi sevdim peki? Lea’yı… Zarafetini, siluetini, kırışıklarını, bir anda çöken yüzünü… Ve giydiklerini. Chéri’den kaçmak için gittiği otelde o ilk gün giydiği elbise, belindeki kemer, çantası ve şapkası… Mükemmeldi! Lea’dan sonra, annesini giydikleri nedeniyle patates kızartmasına benzeten Chéri’ye şaşmamak gerek.

Michelle Pfeiffer’i seviyorsanız seyredin, kitabı okuduysanız mümkünse uzak durun. 4/10.

Etiketler:,

Yorum Yaz

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

  Sitede yayınlanan tüm yazılar özgündür. @2009-2016 Başa Dön ↑